Rada naukowa GSS
Rada naukowa

Prof. dr hab. Barbara Gworek

Absolwentka SGGW (specjalność biologiczne skutków uprzemysłowienia i chemizacji rolnictwa). Studia ukończyła z tytułem magistra inżyniera, na tej samej Uczelni uzyskała stopień doktora i doktora habilitowanego i tytuł profesora. Zajęcia dydaktyczne prowadziła na SGGW oraz PW m.in. z zakresu diagnozy stanu środowiska, gospodarki odpadami, rekultywacji, prawa w ochronie środowiska, oceny ryzyka środowiskowego i zdrowotnego oraz zagrożeń cywilizacyjnych.
W latach 1996 – 2016 pełniła funkcję dyrektora Instytutu Ochrony Środowiska –Państwowego Instytutu Badawczego. W tym czasie kierowała zespołami w resorcie środowiska i rolnictwa przygotowującymi programy strategiczne w obszarze tematycznym ochrona środowiska oraz była koordynatorem prac na rzecz przygotowania propozycji projektów programów wieloletnich dla ministerstwa ds. nauki.
Współorganizowała,w Instytucie Ochrony Środowiska, utworzenie Krajowego Centrum Inwentaryzacji Emisji, na bazie którego funkcjonował Krajowy Administrator Systemu Uprawnieniami do Emisji, a obecnie Krajowy Ośrodek Bilansowania i Zarządzania Emisjami. Uczestniczyła w wielu realizacji wielu projektów badawczych związanych z emisją gazów cieplarnianych, w tym „Opracowanie i wdrożenie strategicznego planu adaptacji dla sektorów i obszarów wrażliwych na zmiany klimatu” , „Wsparcie dla rolnictwa niskoemisyjnego – zdolnego do adaptacji do zmian klimatu obecnie oraz w perspektywie lat 2030 i 2050”. Obecnie jest kierownikiem Zakładu Chemii Środowiska i Oceny Ryzyka i specjalizuje się w zagadnieniach związanych z losem i zachowaniem się nowo pojawiających się zanieczyszczeń w środowisku (np. farmaceutyki) oraz środowiskową oceną cyklu życia (LCA) , kalkulacją śladu węglowego i sekwestracją węgla w glebie.
Autorka bądź współautorka ponad 250 oryginalnych prac twórczych i 6 patentów. Za swoją działalność naukowo-badawczą była wielokrotnie nagradzana nagrodą Rektora SGGW, ministra ds. ochrony środowiska oraz Prezesa Rady Ministrów RP.

prof. dr hab. inż. Tadeusz Juliszewski

Rocznik 1951. Absolwent Akademii Rolniczej w Krakowie (1975 r.) ze specjalnością ekonomika i organizacja pracy. Doktorat (1981 r.) i habilitacja (1995 r. ) z zakresu Ergonomii. Profesura w 2005 r. Obecna przynależność naukowa: dziedzina – nauki inżynieryjno – techniczne; dyscyplina – inżynieria mechaniczna.

Specjalizacja naukowa w obszarach:

  1. eksploatacja maszyn rolniczych,
  2. ergonomia,
  3. biopaliwa

Autor, bądź współautor, ok. 300 publikacji naukowych. Członek kilkudziesięciu komitetów naukowych konferencji naukowych w kraju i za granicą. Kierownik lub współwykonawca projektów naukowych, współautor krajowych i międzynarodowych patentów.
Staże naukowe w Szwajcarii (Politechnika- ETH – w Zürichu), Kanada (UBC, Vancouver), Austria (Landeskammer Graz) i Niemcy (Berlin).

Niektóre pełnione dotychczas funkcje:

  • Prodziekan i Dziekan Wydziału Inżynierii Produkcji i Energetyki Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie
  • Kierownik Katedry Eksploatacji Maszyn, Ergonomii i Procesów Produkcyjnych
  • Przewodniczący Komitetu Ergonomii przy Prezydium PAN, a później przy IV Wydziale Nauk Technicznych PAN
  • Prezydent CIOSTA (Commission Internationale de l’Organisation Scientifique du Travail en Agriculture)
  • Prezydent CIGR (International Commission of Agricultural and Biosystems Engineering)
  • Przewodniczący Rady Naukowej Polskiego Forum Klimatycznego

Członek: Polskiego Towarzystwa Inżynierii Rolniczej (PTIR), Komisji Ergonomii przy PAU, Komitetu Ergonomii przy krakowskim oddziale PAN, Polskiego Towarzystwa Zastosowań Informatyki w Rolnictwie, Gospodarce Leśnej i Żywnościowej (POLSITA) , Polskiego Towarzystwa Zastosowań Elektromagnetyzmu (PTZE).
Współpraca popularyzatorska z Telewizją Polską

Dr hab. Grzegorz Siebielec, prof. IUNG-PIB

Jego główne zainteresowania badawcze to ochrona gleb, procesy zanieczyszczenia gleb i ich remediacji, zmiany użytkowania gruntów, wpływ urbanizacji na zasoby glebowe, bezpieczne wykorzystanie odpadów w ramach gospodarki cyrkularnej. Brał udział w 15 międzynarodowych projektach, w tym w ramach 5, 6, 7 Programu Ramowego, Horyzontu 2020, programu Central Europe. Ma doświadczenie w koordynacji pakietów roboczych w projektach międzynarodowych. W latach 2010 – 2017 koordynator krajowego monitoringu jakości gleb. Krajowy reprezentant ds. gleb w sieci EIONET, Common Forum on Contaminated Land i Globalnym Partnerstwie dla Gleb (Global Soil Partnership).

Kierownik projektu NCN na temat skutków rozprzestrzeniania się pierwiastków ziem rzadkich w środowisku oraz możliwości ich odzysku. Otrzymał nagrodę MRiRW za prace wdrożeniowe w zakresie wyznaczania obszarów do wsparcia ze środków unijnych oraz 4 nagrody Dyrektora IUNG-PIB za badania naukowe.

Dr hab. Magdalena Szymańska, prof. SGGW

Wieloletni pracownik naukowo-dydaktyczny Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Specjalista z zakresu produkcji biogazu i zagospodarowania pofermentu, nawozowego wykorzystania odpadów organicznych oraz rolnictwa niskoemisyjnego. Od lat prowadzi badania dotyczące emisji gazów cieplarnianych z rolnictwa. Autor i współautor licznych publikacji naukowych o zasięgu krajowym i międzynarodowym. Była kierownikiem lub wykonawcą wielu projektów badawczo-wdrożeniowych. Członek Rady Dyscypliny Rolnictwo i Ogrodnictwo SGGW w Warszawie oraz Rady Programowej Wydziału Rolnictwa i Ekologii SGGW w Warszawie.

Dr hab. Alina Kowalczyk – Juśko, prof. UP

Pracownik Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie, doktor habilitowana w dziedzinie nauk inżynieryjno-technicznych. Zajmuje się odnawialnymi źródłami energii, szczególnie energetycznym wykorzystaniem biomasy, w tym w procesie fermentacji metanowej. Współpracuje z wytwórcami biogazu rolniczego, konsultując dobór substratów i postępowanie z masą pofermentacyjną w aspekcie technicznym, prawnym i środowiskowym. Współautorka licznych artykułów (m.in. w czasopismach: Energy; Ecological Indicators; Agriculture, Ecosystems & Environment; Separation Purification Technology, Ecological Engineering, Energies, Environmental Technology; Water) i książek (m.in.: Biogaz rolniczy – odnawialne źródło energii; Biogazownie szansą dla rolnictwa i środowiska; Poferment nawozem dla rolnictwa), dotyczących głównie odnawialnych źródeł energii i szeroko rozumianej inżynierii środowiska. Odbyła staże naukowe w uczelniach zagranicznych (Politechnika w Beja, Portugalia; Politechnika Lwowska, Ukraina; Politechnika Kreteńska w Chanii, Grecja; Lwowski Narodowy Uniwersytet Rolniczy w Dublanach, Ukraina). Brała udział w krajowych i międzynarodowych projektach badawczych, związanych z tematyką OZE (m.in. Produkcja i wykorzystanie biomasy wybranych gatunków roślin na cele energetyczne; Uwarunkowania i mechanizmy racjonalizacji gospodarowania energią w gminach; Budowa poleskiej sieci biogazowej w oparciu o model społecznej partycypacji mieszkańców (PolBioNet); Assessment of biogas production risks in the Baltic Sea Region from the perspective of management of nutrient matter (ToR Biogas); Towards Green Transition Facility; Investing in Renewable Energies for Agriculture (AgroRES). Jej pasje to podróże i żeglarstwo. Mieszka w Zamościu.

Dr inż. Krzysztof Biernat prof. PIMOT

Jest profesorem w Sieć Badawcza Łukasiewicz – Przemysłowym Instytucie Motoryzacji, pełniąc obowiązki Lidera Obszaru w Grupie Badawczej Paliw i Biogospodarki. Jest członkiem Zarządu Stowarzyszenia „Klaster Biogospodarki”, a także Komitetu Sterującego Europejskiej Platformy Technologicznej Ciepła i Chłodu z OZE, Amerykańskiej Rady Energii Odnawialnej oraz przewodniczącym Polskiej Rady Biometanu.

Specjalizuje się w termodynamice chemicznej procesów zachodzących w środowisku oraz technologii wytwarzania, oceny jakości i użytkowania płynów eksploatacyjnych, w tym biopaliw.

Posiada wiele wyróżnień, odznaczeń i orderów za działalność naukową i proinnowacyjną, zarówno zagranicznych i krajowych. Jest członkiem Międzynarodowego Jury na wielu światowych salonach postępu naukowego i targach wynalazczości. Pełnił także funkcję Wiceprzewodniczącego Międzynarodowego Jury, Światowego Salonu Postępu Naukowego i Wynalazczości „Brussels Innova Eureka”. Jest także przewodniczącym Kapituły Godła Promocyjnego „Lider Innowacji” oraz Przewodniczącym Międzynarodowego Jury Targów Wynalazczości „INTARG”. Jest wiodącym ekspertem w Międzynarodowej Agencji Energii Odnawialnej (IRENA), oraz ekspertem w Programach Operacyjnych, Horyzont 2020, NCBiR, MNiSW, PARP, Ministerstwa Rozwoju i Banku Gospodarki Krajowej, a także Organizacji Państw Amerykańskich (OAS), Międzynarodowej Agencji Energii (IEA) i UNIDO.

Jest autorem ponad 250 publikacji oraz 6 międzynarodowych monografii z zakresu właściwości i uwarunkowań eksploatacyjnych paliw, biopaliw i innych płynów eksploatacyjnych oraz ochrony środowiska oraz wypromował ponad dwieście prac magisterskich i inżynierskich z tego zakresu.

Jest członkiem zwyczajnym Akademii Inżynierskiej w Polsce oraz członkiem wielu towarzystw naukowych krajowych i zagranicznych, w tym członkiem z wyboru w American Chemical Society (ACS), American Association for the Advacement of Science (AAAS) oraz Society of Chemical Engeneering (SOCI).

Dr inż. Magdalena Rogulska

Absolwentka Wydziału Fizyki na Uniwersytecie Warszawskim, doktor inżynierii rolniczej. W latach 1973 – 2005 pracownik IBMER (programista, analityk systemowy, specjalista w zespole EC BREC). Od 2006 r. kierownik Zespołu Odnawialnych Źródeł Energii (ECBREC) w Instytucie Paliw i Energii Odnawialnej (IPiEO). W latach 2007-2009 zastępca dyrektora ds. energii odnawialnej w IPiEO. W latach 2011- 2019 główny specjalista ds. energii odnawialnej w PIMOT.
Obecnie pracuje jako niezależny ekspert, kierownik projektu REGATRACE w UPEBI (2019-2022).

Koordynator projektów badawczych i demonstracyjnych z obszaru OZE finansowanych ze środków Komisji Europejskiej (DG Research, DG TREN, Horyzont 2020). Ekspert oceniający projekty EU w ramach 6-go i 7-go Programu Ramowego EU jak również Horyzont 2020.

Dr Izabela Samson – Bręk

Absolwentka Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie (mgr ochrony
środowiska, specjalność: technologie stosowane w ochronie środowiska). W roku 2019
uzyskała stopień doktora nauk technicznych na Wydziale Samochodów i Maszyn Roboczych Politechniki Warszawskiej. Tematyka rozprawy doktorskiej obejmowała zagadnienia związane ze środowiskową oceną cyklu życia biogazu jako nośnika energii do zasilania stacjonarnego silnika spalinowego. Jest autorką lub współautorką licznych publikacji o charakterze naukowym. Uczestniczyła również w wielu projektach  badawczo-rozwojowych dotyczących technologii wytwarzania biopaliw i paliw alternatywnych, a także ochrony środowiska. Jest współzałożycielem Polskiego Stowarzyszenia Naukowego Recyklingu oraz członkiem zwyczajnym Stowarzyszenia Krajowej Izby Biopaliw. Pracownik naukowy Instytutu Ochrony Środowiska-Państwowego Instytutu Badawczego w Warszawie. Auditor systemów certyfikacji KZR INiG i REDcertEU do wykazania zgodności z kryteriami zrównoważonego rozwoju zgodnie z dyrektywą 2018/2001 (tzw. RED II). Specjalizuje się w zagadnieniach środowiskowej oceny cyklu życia (LCA) oraz kalkulacji śladu węglowego, a także zrównoważonej produkcji paliw i biopaliw transportowych, w szczególności biogazu i biometanu.